Każda firma przygotowuje zbiór prawideł i zasad oraz regulamin, który stanowi dla pracowników wytyczne oraz ustanawia prawa i obowiązki. Wszystkie odstąpienia od ustaleń są odpowiednio karane. Aby było sprawiedliwie taki zapis mieści się również w umowie o pracę i podpis jest oznaką zgody.
Przełożony może wybierać trzy rodzaje kar: upomnienie, naganę oraz karę pieniężną. Wymienione zostały od najlżejszej do najsurowszej. Można stosować je po kolei, tzn. najpierw upomnieć, wystawić naganę, a ostatecznie ukarać pieniężnie. Od ogólnie przyjętych ustaleń zależy metoda przyznawania kar, lecz także od popełnionego czynu.
Prawo określa dokładnie, jakie sytuacje spowodowane przez pracownika powinny zostać ukarane. Głównie:
– nieobecność lub notoryczne spóźnianie bez przekazania przyczyny i wcześniejszego powiadomienia,
– lekceważenie zasad BHP w miejscu pracy i ppoż.,
– praca w stanie wskazującym na spożycie alkoholu lub picie w miejscu pracy.
Jeśli pracodawca zadecyduje, że sprawa jest trudna, może obarczyć zatrudnionego jedną z trzech kar. Przydzielenie jej jest możliwe do dwóch tygodni od otrzymania zgłoszenia o wykroczeniu.
W sytuacji, gdy pracownik po raz kolejny nie zastosował się do regulaminu, nie reagował na upomnienia i nagany może otrzymać karę finansową. Jej wysokość nie może przewyższać dziennego wynagrodzenia w przypadku absencji lub równowartości wypłaty za godziny, w których zatrudniony nie pracował z powody spóźnienia.
Z formalnego punktu widzenia wiadomość o przydzieleniu kary powinna mieć formę pisemną wraz z wyjaśnieniem przyczyn do jej nałożenia oraz terminie i metodzie spłaty. Każda informacja o karze oraz druk poświadczający jej przydzielenie wkładany jest do akt .
Justyna Błahut
gazetaprawo.pl/
