Podstawowym powodem zawierania kontraktu socjalnego jest chęć poprawienia sytuacji życiowej i materialnej konkretnej rodziny oraz wykluczenie patologii społecznych. Dokument zawiera postanowienia, których trzeba przestrzegać, ewentualne konsekwencje oraz podpisy obu stron (rodziny oraz pracownika socjalnego). Czy jest to skuteczna metoda?
Kontrakt socjalny to jedna z metod obligujących do poprawy moralnej oraz ochrona nieletnich członków rodziny, którzy są świadkami lub uczestniczą w życiu przestępczym lub podlegają demoralizacji (np. problem alkoholowy u rodziców, hazard).
Przed zawarciem umowy pracownik socjalny przeprowadza dokładny wywiad środowiskowy, zbiera dowody i przygląda się sytuacji rodziny lub jednej osoby. Jeśli uzna, że prezentowane zachowania są niepokojące, wówczas może podjąć decyzję o kontrakcie.
W przypadku, gdy strona nie chce podpisać kontraktu pracownik Pomocy Społecznej ma prawo odebrać przyznane wcześniej świadczenia (lub zatrzymać ich wypłacanie na dowolny okres) o różnym charakterze jako kara za brak zdyscyplinowania.
Czasami o kontrakt prosić może pracownik urzędu pracy, który jest zaniepokojony sytuacją bezrobotnego. Głównie chodzi o osoby po 50. roku życia lub matki samotnie wychowujące dzieci.
Justyna Błahut
gazetaprawo.pl/