Wszystkie umowy o prace są normowane przez Kodeks Pracy. W prawie jest pewna nieścisłość związana z zawieraniem w umowach długoterminowych treści o dwutygodniowym okresie zerwania współpracy.
Dokument na czas nieokreślony to rodzaj dokumentu, w którym czas trwania współpracy jest określany na kilka, a nawet kilkadziesiąt lat. Ważnym kryterium w tego typu porozumieniach jest czas obowiązywania umowy oraz pewność bezpieczeństwa pracownika w okresie jej obowiązywania. Dlatego też aspekt wypowiedzenia takiej umowy są nieodpowiednie do tego typu spraw. Określenie 2 tygodniowego okresu rozwiązania jest legalne natomiast w przypadku umów na względnie krótki oznaczony termin trwania.
Owa procedura stosowana przez biznesmenów to ich świadome działanie. Pracownik jest zadowolony z długoterminowego bezpieczeństwa finansowego, a pracodawca gwarantuje sobie możliwość odsunięcia go od pracy w ciągu 14 dni roboczych.
Polskie sądy często podkreślają, iż takie działania to świadome łamanie praw spokoju społecznego i uczciwości. Niestety, sposoby zawierania umów są obecnie tak trudne do zrozumienia, iż ich weryfikacja wymaga konkretnej oceny. Pokrzywdzeni pracownicy nie decydują się na ten czyn z powodu niepokoju przed stratą dochodu.
Ewelina Uroda
gazetaprawo.pl/
