W obszarze obowiązków pracodawcy zamieszczone jest zaspokajanie potrzeb bytowych, socjalnych i kulturalnych pracownika w stopniu, na jaki udostępniają to jego możliwości i warunki finansowe.
Obowiązek ten jest określony przepisem, jednak nie ma on charakteru definitywnego. Ocena własnych możliwości i warunków do zrealizowania tej normy prawnej leży po stronie pracodawcy. Swoboda w tym zakresie jest określona przez przepisy zawarte w ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Przeznaczeniem funduszu jest zapewnienie środków pieniężnych na działalność socjalną oraz ośrodków o takim profilu. Za działalność socjalną rozumie się usługi świadczone przez pracodawców odnoszące się do różnego rodzaju form wypoczynku na obszarze kraju, zapewnianie pomocy materialnej lub niematerialnej oraz wsparcie na cele mieszkaniowe na podstawie zapisów zawartych w porozumieniu pisemnym. Do korzystania z funduszu uprawnieni są pracownicy i ich rodziny, emeryci, renciści, byli zatrudnieni oraz inne osoby, którym pracodawca przydzielił takie uprawnienia.
Obowiązkiem tworzenia funduszu właściciele firm, które zatrudniają w danym roku co najmniej 20 pracowników oraz osoby prowadzące działalność gospodarczą w formie organizacyjno-prawnej jednostki sektora finansów publicznych.
Joanna Walerowicz
gazetaprawo.pl/
