W celu aktywizacji osób bezrobotnych tworzone są dla nich specjalne programy. Ich uczestnikami są przede wszystkim osoby niezatrudnione i poszukujące pracy, dla których stosowane wcześniej narzędzia okazały się niewystarczające.
- Programem mającym na celu aktywizacje osób bezrobotnych jest tzw. program specjalny. Jego organizacją zajmuje się starosta samodzielnie lub wraz z innymi podmiotami zajmującymi się runkiem pracy. Finansowanie programów specjalnych następuje z Funduszu Pracy.
- Program specjalny musi być przygotowany w oparciu o analizę problemów na lokalnym rynku pracy, na którą składają się:
– oferty pracy dla bezrobotnych w zakresie określonych zawodów i specjalności,
– wyniki obserwacji zawodów nadwyżkowych i deficytowych,
– informacje o planowanych inwestycjach tworzących nowe miejsca pracy,
– informacje o grupowych zwolnieniach,
– struktura bezrobocia.
- Projekt programu specjalnego powinien zawierać:
– cel, nazwę i uzasadnienie stworzenia programu specjalnego,
– kryteria doboru uczestników i ich charakterystykę,
– działania łączące usługi i instrumenty rynku pracy oraz opis elementów specyficznych wspierających zatrudnienie wraz z uzasadnieniem potrzeby i skutków ich zastosowania,
– wykaz podmiotów współpracujących przy realizacji programu,
– skalkulowane koszty realizacji programu,
– harmonogram wydatkowania środków oraz realizacji poszczególnych zadań,
– przewidywane efekty realizacji programu,
– opis przeprowadzenia monitoringu oraz kontroli jego realizacji,
– inne propozycje działań w przypadku zagrożenia dla realizacji programu.
- Uczestnicy programu specjalnego są wybierani na podstawie analizy oraz prognoz lokalnego rynku pracy a także informacji przekazywanych przez pośredników pracy. Przy wyborze kandydatów uwzględniane są głównie: kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie zawodowe oraz predyspozycje psychofizyczne.
Joanna Walerowicz
gazetaprawo.pl/
