Nałożenie na przestępcę obowiązku wykonania jakieś kary ma za zadanie spełnienie konkretnej funkcji. W przypadku pozbawienie wolności jest to wzbudzenie świadomości u skazanego jak ważne jest przestrzeganie praw pozwalających na godne życie w społeczeństwie.
Ponadto skazany musi dostosować się do zasad panujących w zakładzie karnym i egzekwować polecenia przełożonych. Dodatkowo więzień powinien się stosować do następujących norm opisanych w artykule 116 Kodeksu Karnego Wychowawczego:
– zachowywać się w sposób nienaganny,
– dbać o higienę osobistą i czystość użytkowanych pomieszczeń,
– wyrazić zgodę na leczenie w stanach chorobowych,
– wykonywać pracę zleconą przez przełożonych na rzecz obiektu,
– troszczyć się o dobre mienie zakładu karnego,
– współpracować podczas prowadzenia śledztw.
Przełożonymi osoby skazanej są zgodnie z prawem funkcjonariusze i inne osoby zatrudnione w zakładzie zamkniętym. Przestępca ma świadomość zaistnienia nieoczekiwanej kontroli pomieszczeń, w których przebywa w celach bezpieczeństwa i porządku bez jego obecności. Sprawdzeniu podlegają także przedmioty uzyskane przez przestępcę od rodziny podczas wizyty.
Kontrola osobista uwzględnia oględziny ciała i ubrań. Podczas jej wykonywania w pomieszczeniu znajdują się osoby postronne. Samo badanie przeprowadza osoba tej samej płci co więzień. Jeśli istnieje podejrzenie, iż osoba skazana może zrobić sobie krzywdę, podlega ona całodobowej obserwacji zgodnej z prawem.
Wykonującym wyrok w zakładzie karnym stanowczo zabrania się:
– łączyć się w grupy zorganizowane,
– używać niecenzuralnym zwrotów,
– uprawiać hazard w każdej postaci,
– spożywać napoje alkoholowe i inne używki,
– odmawiać jedzenia,
– zmieniać według własnej woli cele mieszkalną,
– tatuować siebie i innych,
– zmieniać wygląd w drastyczny sposób uniemożliwiający zidentyfikowanie godności.
Ewelina Uroda
gazetaprawo.pl/
