W przypadku zaistnienia stosunku prawnego pomiędzy dwoma stronami mamy do czynienia ze stosunkiem pracy. Przez jego powstanie pracownik zobowiązuje się do spełniania określonej pracy na rzecz pracodawcy w miejscu i czasie przez niego wskazanym i pod jego kierownictwem. Pracodawca zatrudnia pracownika i ma obowiązek wypłacania mu wynagrodzenia. Zatrudnienie na takich zasadach ma postać stosunku pracy. Jest to stosunek prawny, który ma charakter zobowiązaniowy i stronami w nim są dwa równoprawne podmioty: pracownik i pracodawca.
Elementy specyficzne dla stosunku pracy to:
– odpłatność,
– podporządkowanie pracownika,
– osobista realizacja obowiązków,
– wykonywanie działań o charakterze niezmiennym, powtarzającym się,
– ponoszenie przez zatrudniającego odpowiedzialności za niewłaściwe wykonanie pracy lub brak jej wykonania.
Pracownikiem może być osoba, która osiągnęła 18. rok życia. W pewnych warunkach, zatrudniona może być osoba powyżej 16. roku życia w celu przygotowania zawodowego.
Wykonywanie działań prawnych oraz nawiązywanie stosunku pracy może być dokonywane przez osobę, która ma w tym zakresie ograniczone zdolności, pod warunkiem, że stosunek pracy nie sprzeciwia się dobru tej osoby.
Joanna Walerowicz
gazetaprawo.pl/
