Jedną z metod sprzedaży wierzytelności jest zawarcie umowy forfaitingu. Zachodzi między sprzedawcą i forfaiterem i może zostać zawarta w dowolnej formie. Dlaczego stosuje się tego typu umowy? Czy naprawdę warto decydować się na taką współpracę?
Na początku trzeba wyjaśnić, że celem umowy forfaitingowej jest przeniesienie zadłużenia na bank, spółkę lub firmę o podobnym charakterze (forfaiter). Aczkolwiek zgromadzone długi muszą zostać naliczone na podstawie kontraktu.
Poza tym forfaiting zawierany jest na czas określony, po dokonaniu opłaty za usługę. Zachodzi na warunkach podobnych do cesji wierzytelności, ale nie należy krzyżować tych dwóch procedur.
Reasumując, umowa forfaitingowa to przeniesienie wierzytelności, które odbywa z pełną zgodą i świadomością obu stron. Zazwyczaj współpraca potwierdzana jest pisemnie, jednak nie ma przymusu. Odbywa się na zasadach ogólnych (umowa kontraktowa).
red. Justyna Błahut
gazetaprawo.net
