Darowizna to przekazanie mienia bez konieczności uiszczania opłaty oraz na podstawie odpowiedniej umowy, w formie aktu notarialnego. Są sytuacje, w których darowizna nie jest objęta podatkiem od wzbogacenia. Zatem kiedy należy płacić dodatkowe opłaty za otrzymane dobra materialne?
Darowanie mienia nie jest objęte opodatkowaniem tylko wtedy, gdy obie strony umowy są najbliższą rodziną i mogą to sensownie udokumentować. Wedle prawa za takie osoby uważa się przede wszystkim współmałżonka, rodziców (także tych przybranych), teściów, dziadków, dzieci, rodzeństwo. Wcześniej wymienieni członkowie rodziny należą do pierwszej grupy podatkowej.
Przywilej zwalniający z podatku i tak wymusza na obdarowanym obowiązek zgłoszenia odpowiednim instytucjom fakt, że na podstawie umowy darowizny przyznano nieruchomość lub inne mienie. Maksymalny czas na zgłoszenie wynosi pół roku od momentu zawarcia kontraktu.
Pierwsza grupa podatkowa to najbliższa rodzina. W drugiej grupie znajdują się wujowie i ciotki, małżonkowie rodzeństwa oraz małżonkowie siostrzeńców lub bratanków. Trzecia grupa to pozostała rodzina, która nie została wymieniona wcześniej. Grupa druga i trzecia objęta jest podatkiem. Jednak jest on dużo niższy niż w przypadku dwóch obcych sobie osób.
Justyna Błahut
gazetaprawo.pl/
