O rodzinie zastępczej można mówić wtedy, gdy małżeństwo podejmuje się opieki nad dziećmi, które utraciły rodziców lub rodzice ci odcięli wszelkie kontakty. Taka rodzina ma stanowić symulację prawdziwych więzi, jakie zachodzą w normalnych domach i stanowić oparcie oraz tworzyć poczucie bezpieczeństwa.
Oprócz tego rodzina zastępcza nie ma pełni władz rodzicielskich, są ograniczone tylko do niezbędnego minimum, które nie przeszkadza w normalnym życiu. Oznacza to, że rodzice mogą występować w roli opiekunów w kontaktach ze szkołą lub podczas odbierania świadczeń finansowych na dzieci. Poza tym zwiększają się dodatki do wynagrodzenia w związku z wychowaniem dzieci (bez względu na biologiczne relacje).
Rodzina zastępcza oprócz zapewnienia podstawowych świadczeń na rzecz dzieci, powinna stanowić wsparcie materialne o raz emocjonalne. Wszystkie procesy muszą odbywać się racjonalnie oraz z zachowaniem podstawowych zasad wychowania oraz opieki nad dziećmi.
Ostatecznie rodzina zastępcza może występować w roli opiekuna również w kontaktach z CPR (Centrum Pomocy Rodzinie) oraz innymi instytucjami o charakterze nadzorującym.
Justyna Błahut
gazetaprawo.pl/
